Nee, die petitie teken ik niet

Het contract dat de plaats moet gaan innemen van de VAR heeft nogal wat onrust teweeggebracht. Dat geeft niet, dat is bij elke verandering in een mensenleven zo. Veranderingen wekken nu eenmaal bijna altijd weerstand op. Dat zit verankerd in de psyche van de mens en heeft vooral te maken met vrees voor het onbekende. Die vrees is in veel gevallen zo slecht nog niet, want die zet ons ertoe aan om het nieuwe eerst eens grondig te bestuderen en te toetsen. Pas daarna kunnen we er rustig aan gaan wennen en er zelfs mee leren leven.

Dat bestuderen en toetsen van die nieuwe “contract-situatie”, zo zal ik het maar noemen, is vermoedelijk door heel veel zzp’ers niet of nauwelijks gedaan. Bij de oproep om de petitie tegen de contract-situatie te tekenen lees ik onder andere dat er te weinig informatie is gegeven, en dat er geen kant-en-klare modelcontracten zijn. Beide feiten zijn pertinent onjuist, de schrijvers van de tekst zijn wel heel slecht geïnformeerd.

contract-and-pen

De informatie is wel degelijk verschaft. In een mailbericht van de Kamer van Koophandel van 16 februari 2016 – iedereen die staat ingeschreven, moet deze mail óók hebben ontvangen – stond keurig netjes een link naar een pagina van de Belastingdienst, waar ik alle nodige informatie heb kunnen vinden. Hier de link naar de modelovereenkomsten. Ik vond er een lange, lange rij modelcontracten, gratis en voor niets te downloaden. Alle contracten waren goedgekeurd door de Belastingdienst, dus dat is óók al geregeld. Hieruit koos ik het simpelste, het meest algemene contract, dat ik voorzag van mijn bedrijfsgegevens. De pagina’s met informatie over de goedkeuring door de Belastingdienst heb ik er gewoon aan laten zitten, om misverstanden te voorkomen. Het zo ingevulde contract zette ik vervolgens op mijn website. Klanten die het nodig hebben, kunnen dit downloaden, hun gegevens invullen en ondertekenen, en vervolgens aan mij mailen met het verzoek dit exemplaar getekend aan hen terug te sturen. Dit is een klusje van 2 minuten per partij, meer écht niet. Met het aanvragen van een VAR was ik beslist meer tijd kwijt.

Het mooie nieuws van de contract-situatie is dat de verantwoordelijkheid voor het al of niet werkgever zijn nu niet meer bij mij ligt, maar bij mijn opdrachtgever. Hij of zij heeft er belang bij dat die handtekeningen er staan, voor mij maakt het niet uit, belastingtechnisch gezien. Dat is juist een hele zorg minder.

Ik kan me overigens niet voorstellen dat mijn klanten plotseling geen vertalingen meer nodig hebben omdat ze die 2 minuten extra moeten (laten) investeren.

En dan nog wat: in al die jaren van de VAR (geloof me, ik doe al heel wat jaartjes mee), is er zegge en schrijve één (1) maal naar mijn VAR gevraagd (hoewel ik die ook altijd op de site had staan als download). Dit zal niet voor iedereen zo zijn gelopen, dat begrijp ik goed, maar toch zullen er talloze zzp’ers zijn voor wie hetzelfde geldt, dat kan haast niet anders. Het bevreemdt mij dan ook te zien hoeveel mensen dan zo’n petitie tekenen, zijn dat allemaal postbezorgers dan? Of mensen zonder website? Kun je overleven als (zzp-)bedrijf zonder website? Ik vind het knap. Maar dan nog kun je jouw contract als model op je computer zetten en ingevuld naar je klant mailen volgens bovenstaande routine (dat je dus zelf als laatste tekent) en aan je klant overhandigen.

Dan kun je snel voor hem of haar aan de slag. Succes!

P.s. Voor de belangstellende hier de link naar het door mijn klanten te gebruiken contract op mijn website, zodat je kunt zien hoe ik dat doe. Gebruik het gerust voor jezelf, en let op dat dat referentienummer van de belastingdienst er in moet blijven staan, dit is het bewijs dat zij het hebben goedgekeurd.