Blunderen

Van een klant, een gerenommeerd bedrijf, krijg ik een tekst aangeboden die naar het Duits mag worden vertaald. De tekst – van een Nederlands bedrijf – is wonderlijk genoeg in het Engels opgesteld. Prima, dat kan “mijn” vertaalster uitstekend. Helaas is de Engelse tekst niet feilloos, om het vriendelijk uit te drukken. Dit laat ik aan de klant weten, met de vraag of hij misschien graag heeft dat ik de tekst voor hem ‘redigeer’. Hierop komt geen antwoord. Is het te pijnlijk voor hem om te worden gecorrigeerd? Ziet hij op tegen de extra kosten voor het redactiewerk? Zijn Engels is echt niet slecht, maar er zitten wel een paar blunders in en hier en daar is de zinswending nogal Dunglish.

Een dag later valt er een envelop op de mat bij de voordeur. Met dezelfde tekst, aan mij gericht, nu echter in het Nederlands gesteld. Daar ik een jarenlange relatie ben van de klant ben ik uitgenodigd op het feest ter ere van het jubileum. Vertaalster is dankbaar als ik die even voor haar inscan en op de mail zet, zodat ze de bedoelingen beter begrijpt en “voor extra inspiratie”. Al snel is de Duitse vertaling klaar en deze mail ik naar de klant.

Een dag later ontvang ik de Duitse tekst, in de lay-out die zal worden verzonden naar de doelgroep, per e-mail. Klant heeft zelf een zin aan de Duitse tekst toegevoegd. Deze is ook niet feilloos, ik stuur hem ter correctie naar de vertaalster, die “er haar eigen draai aan geeft”. De gecorrigeerde zin gaat terug naar de klant.

Nog steeds vraag ik me af wat de achterliggende gedachte was om de Duitse vertaling vanuit de Engelse versie te laten maken, terwijl dit een Nederlands bedrijf is met Nederlandse werknemers. Raadselachtig is het.

Het gaat hier om een brief die aan zeer veel relaties van deze klant zal worden verzonden. Dan denk ik: gooi daar nou even een paar tientjes extra tegenaan om netjes voor de dag te komen. Zo zonde om te blunderen naar zoveel mensen toe, waar is dat voor nodig? Wat levert het op?

Ook hier is goedkoop duurkoop.